Αξιολόγηση Γεύσης

Ο έλεγχος γεύσης με γευστικές ταινίες είναι η μέτρηση της γευστικής λειτουργίας με λεπτές ταινίες εμποτισμένες με γνωστές ουσίες σε γνωστές συγκεντρώσεις.

Ελέγχονται οι βασικές γευστικές ποιότητες: γλυκό, ξινό, αλμυρό και πικρό, η καθεμία σε τέσσερις διαβαθμίσεις έντασης, από την πιο αραιή προς την πιο πυκνή.

Η γεύση δεν είναι το ίδιο με το άρωμα. Η γλώσσα αντιλαμβάνεται λίγες μόνο ποιότητες. Ό,τι αναγνωρίζουμε ως γεύση καφέ ή γεύση κανέλας είναι οσμή που φτάνει στους οσφρητικούς υποδοχείς από τον φάρυγγα, κατά την κατάποση.

Ο έλεγχος γεύσης ενδείκνυται όταν το σύμπτωμα αφορά τη γεύση και η αιτία δεν είναι προφανής:

• Απώλεια ή αλλοίωση της γεύσης μετά από ίωση, πάντοτε μαζί με έλεγχο όσφρησης
• Μονόπλευρη διαταραχή, όπου το σύμπτωμα εντοπίζεται στη μία πλευρά της γλώσσας
• Μετά από επεμβάσεις στο μέσο ους ή στον τράχηλο, όπου η γευστική νεύρωση μπορεί να επηρεαστεί
• Προεγχειρητική τεκμηρίωση πριν από τέτοιες επεμβάσεις
• Μετά από ακτινοθεραπεία ή χημειοθεραπεία στην περιοχή κεφαλής και τραχήλου
• Μεταλλική ή πικρή γεύση που εμφανίστηκε με νέα φαρμακευτική αγωγή
• Νευρολογικά νοσήματα, όπου η γευστική διαταραχή μπορεί να προηγείται

Η εξέταση μιας μόνο αίσθησης δίνει λάθος απάντηση. Όταν το παράπονο είναι «δεν γεύομαι», μετρώνται και οι δύο αισθήσεις.

Δεν πρέπει να έχετε φάει, πιει ή καπνίσει για μία ώρα πριν από τον έλεγχο γεύσης. Πριν την έναρξη γίνεται ξέπλυμα του στόματος με νερό.

Η ταινία τοποθετείται στη γλώσσα και ζητείται να αναγνωρίσετε τη γεύση από τέσσερις προτεινόμενες επιλογές. Ανάμεσα στις ταινίες μεσολαβεί ξέπλυμα του στόματος.

Η δοκιμασία εκτελείται με δύο τρόπους, ανάλογα με το ερώτημα:

• Σε ολόκληρη τη στοματική κοιλότητα, όταν το ερώτημα είναι η συνολική γευστική λειτουργία
• Κατά περιοχή, όταν υπάρχει υποψία νευρικής βλάβης. Η ταινία τοποθετείται χωριστά δεξιά και αριστερά, στο πρόσθιο και στο οπίσθιο τμήμα της γλώσσας, γιατί κάθε περιοχή νευρώνεται από διαφορετικό νεύρο

Στην περιοχική δοκιμασία η γλώσσα παραμένει εκτεθειμένη, ώστε το ερέθισμα να μείνει στο σημείο που ελέγχεται.

Οι γεύσεις είναι καθημερινές και σε ασφαλείς συγκεντρώσεις. Η πιο έντονη αίσθηση είναι συνήθως η πικρή, που παραμένει για λίγο. Δεν υπάρχει ενόχληση στον έλεγχο γεύσης.

Στην περιοχική δοκιμασία δεν μπορείτε να μιλήσετε, οπότε απαντάτε δείχνοντας σε κατάλογο. Ορισμένοι ασθενείς το βρίσκουν άβολο, δεν είναι όμως επώδυνο.

Ένα ξέπλυμα με νερό ανάμεσα στις ταινίες αρκεί ώστε η μία γεύση να μην επηρεάζει την επόμενη. Αν παραμείνει επίγευση, γίνεται μεγαλύτερη παύση.

Το αποτέλεσμα δίνεται στο ίδιο ραντεβού, ως συνολικός βαθμός που συγκρίνεται με τιμές αναφοράς για την ηλικία και το φύλο. Ο έλεγχος γεύσης απαντά σε τρία ερωτήματα:

• Είναι η γευστική λειτουργία φυσιολογική, μειωμένη ή απούσα;
• Αφορά όλες τις γεύσεις ή συγκεκριμένες;
• Είναι συμμετρική ανάμεσα στις δύο πλευρές της γλώσσας;

Η τελευταία απάντηση είναι η πιο κρίσιμη για τη διαγνωστική διερεύνηση. Μονόπλευρο έλλειμμα δείχνει βλάβη νεύρου και οδηγεί σε διερεύνηση της διαδρομής του, ενώ αμφοτερόπλευρη μείωση κατευθύνει προς φάρμακα, συστηματικά αίτια ή προς τη στοματική κοιλότητα.

Το αποτέλεσμα διαβάζεται πάντοτε μαζί με τον έλεγχο όσφρησης και καταγράφεται ως σημείο σύγκρισης για τον επανέλεγχο.