Θυρεοειδεκτομή
Ένας όζος στον θυρεοειδή δεν σημαίνει από μόνος του χειρουργείο. Η θυρεοειδεκτομή ενδείκνυται σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, όπως η ύποπτη κυτταρολογία, ο όζος που πιέζει και ο υπερθυρεοειδισμός που δεν ελέγχεται αλλιώς. Στις υπόλοιπες περιπτώσεις η σωστή απόφαση είναι η παρακολούθηση.
Γενικά Στοιχεία Επέμβασης
- Διάρκεια:
- 1,5–2 ώρες
- Αναισθησία:
- Γενική
- Νοσηλεία:
- 2–3 ημέρες
- Ανάρρωση:
- 7–10 ημέρες
Τι είναι η θυρεοειδεκτομή;
Η θυρεοειδεκτομή αποτελεί τη χειρουργική αφαίρεση τμήματος ή ολόκληρου του θυρεοειδούς αδένα, του ενδοκρινούς αδένα στην πρόσθια επιφάνεια του λαιμού. Όταν αφαιρείται ο ένας λοβός, η θυρεοειδεκτομή ονομάζεται λοβεκτομή θυρεοειδούς· όταν αφαιρείται ολόκληρος ο αδένας, ολική θυρεοειδεκτομή. Και οι δύο γίνονται με γενική αναισθησία.
Ο θυρεοειδής βρίσκεται ανάμεσα σε δομές που πρέπει να διαφυλαχθούν. Τα παλίνδρομα λαρυγγικά νεύρα κινούν τις φωνητικές χορδές, οι παραθυρεοειδείς αδένες ρυθμίζουν το ασβέστιο του οργανισμού και τα θυρεοειδικά αγγεία αιματώνουν τον ίδιο τον αδένα. Η αναγνώριση και η προστασία των νεύρων, των αγγείων και των παραθυρεοειδών καθορίζουν την ασφάλεια της θυρεοειδεκτομής.
Πότε ενδείκνυται η θυρεοειδεκτομή;
Η θυρεοειδεκτομή ενδείκνυται σε τρεις κατηγορίες περιπτώσεων:
- Πιεστικά φαινόμενα, όταν η διόγκωση του αδένα προκαλεί σημαντικό αίσθημα κόμπου, δυσφαγία, βραχνάδα ή δύσπνοια και οι μη χειρουργικές επιλογές δεν ενδείκνυνται
- Υπερθυρεοειδισμός που δεν ελέγχεται αλλιώς, στη νόσο Graves ή στην τοξική οζώδη βρογχοκήλη, όταν η φαρμακευτική αγωγή ή το ραδιενεργό ιώδιο δεν ενδείκνυνται ή δεν επαρκούν
- Κακοήθεια ή τεκμηριωμένη υποψία κακοήθειας στην κυτταρολογία
Στον καρκίνο θυρεοειδούς η χειρουργική αφαίρεση είναι σχεδόν πάντοτε η πρώτη θεραπευτική επιλογή και η έκτασή της, λοβεκτομή ή ολική θυρεοειδεκτομή, εξαρτάται από τον κίνδυνο του όγκου.
Στις οζώδεις και πολυοζώδεις βρογχοκήλες η ένδειξη δεν είναι αυτονόητη και κρίνεται από το μέγεθος, τη θέση, τα ευρήματα του υπερηχογραφήματος και το αποτέλεσμα της παρακέντησης. Στις βρογχοκήλες η απόφαση λαμβάνεται σε συνεργασία με τον ενδοκρινολόγο.
Έχω όζο στον θυρεοειδή. Πρέπει να χειρουργηθώ;
Οι περισσότεροι όζοι του θυρεοειδούς δεν χρειάζονται χειρουργείο.
Ο όζος θυρεοειδούς είναι πολύ συχνό εύρημα στο υπερηχογράφημα και στη μεγάλη πλειονότητα καλοήθης. Η απόφαση για θυρεοειδεκτομή δεν λαμβάνεται από την παρουσία του όζου, αλλά από τα χαρακτηριστικά του. Ο έλεγχος ακολουθεί συγκεκριμένη σειρά:
- Υπερηχογράφημα, που κατατάσσει τον όζο σε κατηγορία κινδύνου
- Παρακέντηση με λεπτή βελόνα στους όζους που η κατάταξη και το μέγεθος την υποδεικνύουν. Δεν παρακεντώνται όλοι οι όζοι
- Ταξινόμηση της κυτταρολογίας κατά Bethesda σε έξι κατηγορίες. Χειρουργείο ενδείκνυται γενικά στις κατηγορίες 5 και 6 (ύποπτο για κακοήθεια και κακόηθες). Στις κατηγορίες 3 και 4 (απροσδιόριστα ευρήματα) η απόφαση εξατομικεύεται.
Οι υπόλοιποι όζοι παρακολουθούνται. Η παρακολούθηση του όζου δεν αποτελεί αναβολή της αντιμετώπισης, αλλά την ίδια την αντιμετώπιση.
Η αφαίρεση ενός καλοήθους όζου χωρίς συμπτώματα δεν προσφέρει όφελος και εκθέτει τον ασθενή στους κινδύνους μιας επέμβασης που δεν χρειαζόταν και μετά από ολική θυρεοειδεκτομή, σε ισόβια ορμονική αγωγή.
Πώς γίνεται η θυρεοειδεκτομή;
Προεγχειρητικός έλεγχος (πάντα σε συνεννόηση με τον ενδοκρινολόγο σας)
- Αιματολογικές εξετάσεις με έλεγχο πηκτικότητας και έλεγχο των θυρεοειδικών ορμονών
- Υπερηχογράφημα τραχήλου (σε υποψία κακοήθειας με χαρτογράφηση των τραχηλικών λεμφαδένων)
- Ενδοσκόπηση λάρυγγα για τον έλεγχο της κινητικότητας των φωνητικών χορδών, που γίνεται πάντοτε πριν από κάθε θυρεοειδεκτομή
- Φαρμακευτική ρύθμιση σε περίπτωση υπερθυρεοειδισμού
- Αναισθησιολογική και καρδιολογική εκτίμηση και νηστεία 8 ωρών
Η επέμβαση
Η τομή της θυρεοειδεκτομής γίνεται χαμηλά στον λαιμό, στο ύψος μιας φυσικής δερματικής πτυχής. Ο αδένας αποκαλύπτεται και αφαιρείται με προσοχή στη διαφύλαξη των λαρυγγικών νεύρων και των παραθυρεοειδών αδένων.
Κατά τη διάρκεια της επέμβασης χρησιμοποιείται σύστημα νευροπαρακολούθησης, που επιτρέπει τον έλεγχο της λειτουργίας των παλίνδρομων λαρυγγικών νεύρων σε πραγματικό χρόνο και βοηθά στην αναγνώρισή τους, ιδίως όταν η ανατομική τους πορεία είναι άτυπη.
Όταν οι λεμφαδένες έχουν προσβληθεί από καρκίνο, η θυρεοειδεκτομή συνδυάζεται με λεμφαδενικό καθαρισμό στον ίδιο χειρουργικό χρόνο.
Η σύγκλειση του τραύματος γίνεται με λεπτή ενδοδερμική ραφή. Στο τέλος της επέμβασης τοποθετείται συχνά λεπτή παροχέτευση.
Ποιοι είναι οι κίνδυνοι της θυρεοειδεκτομής;
Οι σοβαρές επιπλοκές της θυρεοειδεκτομής είναι σπάνιες, αλλά υπαρκτές. Σύμφωνα με ανασκόπηση των δημοσιευμένων σειρών για την ολική θυρεοειδεκτομή, οι σημαντικότεροι κίνδυνοι είναι:
- Παροδική υπασβεστιαιμία: 20–30% μετά από ολική θυρεοειδεκτομή, από προσωρινή δυσλειτουργία των παραθυρεοειδών. Τα χαμηλότερα επίπεδα ασβεστίου εμφανίζονται περίπου 48 ώρες μετά την επέμβαση, συχνά την ημέρα του εξιτηρίου.
- Μόνιμος υποπαραθυρεοειδισμός: 1–4%. Απαιτεί ισόβια λήψη ασβεστίου και βιταμίνης D.
- Παροδική βραχνάδα από κάκωση του παλίνδρομου λαρυγγικού νεύρου: 5–11%. Αποκαθίσταται στις περισσότερες περιπτώσεις, κάποιες φορές έως και δώδεκα μήνες μετά. Επεμβατική αντιμετώπιση δεν γίνεται πριν από την παρέλευση έξι μηνών, εκτός από τις επείγουσες περιπτώσεις.
- Μόνιμη βλάβη του παλίνδρομου λαρυγγικού νεύρου: 1–3,5%.
- Αμφοτερόπλευρη βλάβη, που προκαλεί δυσκολία στην αναπνοή και απαιτεί άμεση αντιμετώπιση: λιγότερο από 0,1%.
- Μεταβολή στην ένταση και στην οξύτητα της φωνής: 0,4–3%, από κάκωση του άνω λαρυγγικού νεύρου. Υποχωρεί συνήθως μέσα σε έναν μήνα. Ελέγχεται ξανά αν το σύμπτωμα επιμένει.
- Αιμάτωμα που πιέζει τον λαιμό: περίπου 1%. Περίπου 1 στα 10 εμφανίζεται μετά τις πρώτες 24 ώρες, πιθανόν μετά το εξιτήριο.
- Ισόβια ορμονική υποκατάσταση μετά από ολική θυρεοειδεκτομή. Δεν αποτελεί επιπλοκή, αλλά αναμενόμενη συνέπεια.
Ο κίνδυνος αυξάνεται στη νόσο Graves, στη θυρεοειδίτιδα, στις πολύ μεγάλες βρογχοκήλες, στον συνδυασμό με λεμφαδενικό καθαρισμό και στις επανεπεμβάσεις.
Πώς είναι η ανάρρωση μετά τη θυρεοειδεκτομή;
Η ανάρρωση μετά τη θυρεοειδεκτομή είναι συνήθως ήπια και σύντομη.
- Πρώτες ώρες: η κινητοποίηση και η σίτιση ξεκινούν λίγες ώρες μετά την επέμβαση.
- Πρώτες ημέρες: παρακολουθούνται τα επίπεδα ασβεστίου στο αίμα. Ένα ήπιο τράβηγμα στις κινήσεις του λαιμού και μια ενόχληση στην κατάποση είναι αναμενόμενα και ελέγχονται με ήπια αναλγητικά.
- Εξιτήριο: η παροχέτευση αφαιρείται μόλις μειωθεί η παροχή, συνήθως τη 2η–3η ημέρα, οπότε δίνεται και εξιτήριο.
- 7–10 ημέρες: επιστροφή στις καθημερινές δραστηριότητες.
Η δυσκολία στην κατάποση τις πρώτες εβδομάδες είναι συχνή και συνήθως δεν οφείλεται σε βλάβη, αλλά στην επούλωση των ιστών γύρω από την περιοχή της επέμβασης. Υποχωρεί σταδιακά και βοηθιέται από ήπιες καθημερινές μαλάξεις της περιοχής, σύμφωνα με τις οδηγίες.
Πότε πρέπει να επικοινωνήσετε άμεσα;
Τα παρακάτω σημεία μπορεί να εμφανιστούν μετά τη θυρεοειδεκτομή, ακόμη και μετά το εξιτήριο. Επικοινωνήστε αμέσως με τον ιατρό σας ή πηγαίνετε στο εφημερεύον νοσοκομείο αν, μετά τη θυρεοειδεκτομή, εμφανίσετε:
- Διόγκωση στον λαιμό που αυξάνεται ή αίσθημα πίεσης και σφιξίματος
- Δυσκολία στην αναπνοή ή αίσθημα πνιγμού
- Μυρμήγκιασμα γύρω από το στόμα, στα δάχτυλα ή στα πέλματα ή μυϊκές συσπάσεις
- Πυρετό, ερυθρότητα ή έκκριση από το τραύμα
- Σημαντική αλλαγή στη φωνή
Συχνές ερωτήσεις
Γράφτηκε από τον Γεώργιο Χρυσοβιτσιώτη, Ωτορινολαρυγγολόγο - Χειρουργό Κεφαλής και Τραχήλου.
Τελευταία ιατρική αναθεώρηση: 25 Σεπτεμβρίου 2026
Κλείστε το ραντεβού σας
Συμπληρώστε την φόρμα ή καλέστε μας για να προγραμματίσουμε την επίσκεψη σας
Ιατρείο
Περικλέους 7, Μαρούσι, 15122
info@orl-chrysovitsiotis.grΤηλεφωνική εξυπηρέτηση
Δευτέρα - Παρασκευή
9:00 - 21:00